Kastanjeleed: vervolg en slot…
Ik las vandaag in een tijdschrift dat in Laren de oudste boom van Nederland, een zomereik, staat. Dit exemplaar is al 450 jaar oud! Welk verhaal moet die wel niet kunnen vertellen… Helemaal terug tot in de 16de eeuw.
Wat mij nog even terug brengt naar onze eigen tijd en de boomperikelen van de afgelopen dagen; de restanten van 'onze' boom zijn gisteren opgeruimd. Moge hij rusten in vrede…
Of misschien terugkomen als leuke tuinbank ofzo. Als er genoeg gezond hout overblijft. Misschien wel genoeg voor een 'D-I-Y' bouwpakketje voor een vogelhuisje. Of als je er gaten in boort, dat je er een eenvoudige bijenflat van kunt maken (aangezien de bijen in ons land met uitsterven worden bedreigd bij gebrek aan nestplekjes).
Desnoods, als het echt niet anders kan, als openhaard hout. Geeft' ie tenminste nog een laatste beetje warmte. En blijft er uiteindelijk alleen nog as over, 'dust to dust…'

22 December 2010 at 23:24
De weg van alle aardse dingen.
Maar van een eik valt nog licht iets te maken, lijkt me.
Het hout zal toch niet meteen de versnipperaar in gaan?
23 December 2010 at 09:55
Heb geen idee of ze met kastanjehout ook nog uit de voeten kunnen. In ieder geval zijn de takken regelrecht de versnipperaar in gegaan. Wat je op de foto ziet zijn de restanten van de stam. Die zijn per vrachtwagen afgevoerd… Waarna ze doodleuk aan de volgende boom begonnen, dus het zier ernaar uit dat geen enkel oudje het nieuwe jaar nog haalt!